De bevalling ...

Vrijdag de dertiende. Al een hele dag een onbestemd gevoel. Michael gaat als een gek tekeer om toch de badkamer maar af te hebben voordat nr. 2 er is. 's Avonds nog met een vriendin gesproken hoe het voelt als je vliezen breken. Dat kende ik niet, vandaar. Bij Keijen werden die door de gyneacoloog gebroken. Om 23.30 moest ik naar de wc, maar het bleef maar lopen. Aha, dat was het dus, van die vliezen. Terug in bed en daar was de eerste wee. Een half uur later de tweede, dus was het tijd om in actie te komen. Daar ging mijn nachtrust!

Wie vangt Keijen op?

Nr. 1 op de lijst was Ilse, maar die zat natuurlijk in de kroeg op dat tijdstip. Had ik ook wel gewild. Dan Petra en Kees. Gelukkig zijn dat niet van die kroegtijgers en die stonden hier om 01.00 uur. De handleiding van Keijen laten zien en in de auto want de weeën kwamen nu kort op elkaar. Kees ging verder tukken en Petra heeft angstvallig de hele nacht naar de babyfoon geluisterd. Geweldig!

Daar om 01.30 aangekomen bleek ik al zo'n 7 cm ontsluiting te hebben. Dat beloofde een makkie te worden. Ik werd na een uur al naar de arena, de verloskamer gereden.
Ik heb daar bijna de vroedvrouw een blauw oog geslagen want die presteerde het om mij tijdens iedere wee te toucheren. Kenners op dit gebied weten dat zij hetzelfde zouden doen ...

Anyway, de gyneacoloog kwam ook 10 min. voor tijd nog een op zijn dooie gemak aanzetten. Ik zei hem nog: ik niet slapen, jij ook niet. Maargoed dat het een toffe kerel is, want daarna kreeg hij ook nog mijn benen in zijn nek want ik wilde ze even strekken. Valt niet mee om ze zolang gebogen te houden.

Nu, alleen nog even persen en om 03.30 uur werd Binck geboren. Fantastisch!